Subversion zbudowane zostało w oparciu o przenośną warstwę zwaną biblioteką APR (ang. Apache Portable Runtime). Biblioteka ta udostępnia wszystkie interfejsy jakie Subversion potrzebuje do poprawnego funkcjonowania na różnych systemach operacyjnych: dostęp do dysku twardego, sieci, zarządzanie pamięcią, itd. Mimo, że Subversion jest w stanie wykorzystać Apache jako swój serwer sieciowy, to jego zależność od APR wcale nie oznacza, że Apache jest niezbędnym komponentem. APR jest biblioteką niezależną, co pozwala na jej wykorzystanie przez dowolne aplikacje. Fakt ten sprawia, że Subversion, identycznie jak Apache, może zostać uruchomione na każdym systemie operacyjnym wspieranym przez serwer Apache (httpd): Windows, Linux, wszystkie rodzaje BSD, Mac OS X, NetWare, i inne.

Najłatwiejszym sposobem instalacji Subversion jest pobranie wersji binarnej przygotowanej dla Twojego systemu operacyjnego. Na stronie internetowej Subversion (http://subversion.tigris.org) często dostępne są gotowe paczki przygotowane przez ochotników. Ze strony można zwykle też pobrać graficzne instalatory przygotowane dla użytkowników systemów firmy Microsoft. Jeżeli używasz systemu uniksowego, do instalacji możesz wykorzystać wbudowany system dystrybucji paczek (RPMy, DEBy, drzewa portów, etc.).

Alternatywnie możesz skompilować Subversion bezpośrednio ze źródeł, jednak nie należy to zwykle do zadań łatwych. (Jeśli nie masz doświadczenia w kompilowaniu oprogramowania o otwartym kodzie, to dużo lepszym rozwiązaniem będzie skorzystanie z wersji binarnej.) Korzystając ze strony Subversion, ściągnij najnowszą wersję źródeł. Po rozpakowaniu archiwum, postępuj zgodnie z instrukcjami zawartymi w pliku INSTALL. Pamiętaj o tym, że w paczce z kodem źródłowym może brakować bibliotek wymaganych do poprawnej kompilacji klienta wyposażonego w możliwość zdalnej komunikacji z repozytorium. Począwszy od Subverison 1.4 wzwyż, wspomniane wymagane biblioteki (apr, apr-util, i neon) są dystrybuowane w oddzielnych paczkach oznaczonych sufixem -deps. Biblioteki te są w tym momencie na tyle popularne, że z dużym prawdopodobieństwem masz już je zainstalowane. W przeciwnym wypadku będziesz musiał rozpakować paczki z zależnościami do tego samego katalogu co źródło Subversion. Dodatkowo, możesz chcieć dołączyć opcjonalne zależności takie jak Berkeley DB oraz serwer Apache'a - httpd. Jeżeli chcesz skompilować kompletne Subversion, upewnij się czy posiadasz wszystkie zależności udokumentowane w pliku INSTALL.

Jeżeli należysz do osób, które zawsze muszą mieć najaktualniejszą wersję oprogramowania, możesz pobrać kod źródłowy Subversion bezpośrednio z repozytorium. Aby tego dokonać musisz oczywiście mieć pod ręką klienta Subversion. Kiedy już w takowy się zaopatrzysz, będziesz mógł pobrać wersję roboczą źródeł Subversion z repozytorium pod tym adresem: http://svn.collab.net/repos/svn/trunk/: ^[59]

$ svn checkout http://svn.collab.net/repos/svn/trunk subversion
A    subversion/HACKING
A    subversion/INSTALL
A    subversion/README
A    subversion/autogen.sh
A    subversion/build.conf
…

Powyższe polecenie utworzy kopię roboczą najaktualniejszego (nie publikowanego) kodu źródłowego Subversion w podkatalogu nazwanym subversion w katalogu w którym się aktualnie znajdujesz. Treść ostatniego argumentu możesz zmodyfikować według własnych upodobań. Niezależnie od tego jak nazwiesz swój nowy katalog z kopią roboczą, po wykonaniu polecenia znajdziesz w nim kod źródłowy Subversion. Oczywiście wciąż musisz pobrać kilka pomocniczych bibliotek (apr, apr-util, itd.)—zajrzyj w tym celu do pliku INSTALL znajdującym się w katalogu głównym kopii roboczej.